انحلال پلی پپتیدها

پپتیدهای با کمتر از 5 اسید آمینه عموماً در محلول های آبی محلول هستند و اسیدهای آمینه به شدت آبگریز (W, I, L, F, M, V, Y) به جز.

If the charged amino acids are evenly distributed throughout the sequence, then contains >25% آمینو اسیدهای باردار (E, D, K, R, H) از پپتیدهای آبدوست و حاوی<25%Peptides with hydrophobic amino acids are generally soluble in aqueous solutions. The purification system for peptides is generally 0.1% TFA/Water and 0.1% TFA/ ACN. Therefore, if the peptide is dissolved in a buffer with no or very weak buffering capacity, the result may be an acidic peptide solution. When using other methods to dissolve peptides, be sure to use a solvent that is pH The value is nearly neutral. acidic peptide (E+D The number of residues is more than K+R+H number of residues) and basic peptides (K+R+H The number of residues is more than E+D number of residues) in neutral pH value conditions than in acidic pH value is easier to dissolve.

For hydrophobic amino acid content is 50% ～75%peptide, even if the sequence contains >اسیدهای آمینه 25% شارژ شده نیز ممکن است نامحلول یا تا حدی در آب حل شوند. بهتر است ابتدا پپتید را در حداقل مقدار یک حلال آلی قوی مانند DMF، ACN، ایزوپروپیل الکل، اتانول، اسید استیک، 4-8 مولار GdnHCl، اوره یا DMSO (نه در توالی C، W، M) و سایر حلال های آلی مشابه حل کنید. بهتر است به آرامی حلال آلی را که پپتید را حل می کند، قطره قطره به محلول آبی اضافه کنید. اگر محلول کدر شود، ممکن است به حد حلالیت رسیده باشد و ادامه انحلال آن فایده ای ندارد. لازم به ذکر است که حلال انتخاب شده در ابتدا باید با سیستم آزمایشی سازگار باشد.

Hydrophobic amino acid content >75% پپتیدهای آبگریز قوی معمولاً در محلول های آبی نیز نامحلول هستند. چنین پپتیدهایی همچنین باید ابتدا با حلالهای آلی قوی (مانند TFA، اسید فرمیک) حل شوند و همچنین ممکن است در صورت اضافه شدن به محلول آبی رسوب کنند. محلول نهایی پپتید ممکن است به غلظت بالایی از حلال‌های آلی برای دناتوره کردن آن نیاز داشته باشد و حلال‌های آلی معمولاً برای مطالعات عملکرد بیولوژیکی در سلول‌های زنده استفاده نمی‌شوند.

S, T, E, D, K, R, H, N, Q, Y High content (>75٪ توالی های پلی پپتیدی تمایل به تشکیل شبکه های پیوند هیدروژنی بین مولکولی اضافی دارند و به راحتی ژل را در محلول های آبی غلیظ تشکیل می دهند. چنین پپتیدهایی را می توان همانطور که در مرحله 3 توضیح داده شد حل کرد. به منظور کاهش مشکلات احتمالی در طول انحلال، توصیه می شود که مشتریان توجه بیشتری به طراحی و توالی برای بهبود حلالیت پپتید داشته باشند.