دو روش برای جدا کردن پپتیدها از رزین‌های فاز جامد-

فاز جامد Fmoc پس از سنتز شیمیایی پپتیدها، روش های زیادی برای برش وجود دارد. اکنون دو نوع اساسی که معمولاً توسط همه استفاده می شود را معرفی می کنیم.

رزین خشک را در یک فلاسک شیکر قرار داده و مقدار مناسبی از معرف جداکننده تری فلورواستیک اسید (TFA)، 25-10 میلی لیتر بر گرم رزین را اضافه کنید، در آن را بپوشانید و به طور متناوب در دمای اتاق تکان دهید. رزین را با TFA جدید فیلتر کنید. گاهی اوقات می توان بخشی از آن را بخارپز کرد و رسوب پپتیدی خام به دست آمد. دی اتیل اتر را می توان با یخ خنک کرد تا کارایی بارش را بهبود بخشد. در نهایت، پپتید خام رسوب شده را جمع آوری کنید.

رزین قابل استفاده:رزین کینگ یا رزین آمید رینک

1٪ TFA:

1 گرم رزین آویزان پلی پپتیدی به محلولی حاوی 1% TFA اضافه شد. از نیتروژن برای ریختن فیلتر در شیک متانول جدید دیگری حاوی 10% پیریدین استفاده کنید. عمل فوق را 10 بار تکرار کنید. از 30 میلی لیتر DCM، 30 میلی لیتر MeOH استفاده کنید پپتیدهای محافظت شده باقیمانده روی رزین را سه بار متوالی بشویید. توسط TLC یا HPLC باقیمانده تمیز کردن را بررسی کنید. تمام فیلتر را با هم ترکیب کرده و حلال را تحت فشار کاهش یافته تبخیر کنید تا 5 درصد حجم باقی بماند. 40 میلی لیتر آب اضافه کنید و یخ{16}}مخلوط را خنک کرد تا به بارش کمک کند. پس از فیلتراسیون، محصول را سه بار با آب تمیز بشویید و برای استفاده در جعبه خشک کن وکیوم قرار دهید. KOH یا P2O5 اجازه دهید خشک شود.

اسید استیک رقیق:

از AcOH/TFE/DCM استفاده کنید (2:2:6) پپتیدهای آویزان شده روی رزین را با محلول برش به مدت 2 ساعت درمان کنید، رزین را فیلتر کنید و رزین را سه بار با محلول برش بشویید. 15 برابر حجم n-هگزان به فیلتر مخلوط شده اضافه کنید و برای حذف اسید استیک اضافی آن را تبخیر کنید. روش های بازیابی پپتید در زیر به تفصیل آمده است.

رزین قابل استفاده:2- رزین CTC