پپتیدهای ضد میکروبی (AMPs) در اصل به دسته ای از پلی پپتیدهای اساسی با فعالیت ضد میکروبی تولید شده در حشرات پس از القاء اطلاق می شود. آنها معمولاً دارای وزن مولکولی بین 2000 تا 7000 Da هستند و از 20 تا 60 باقی مانده اسید آمینه تشکیل شده اند. بیشتر این پپتیدهای فعال با قلیاییت قوی، پایداری حرارتی، و فعالیت ضد میکروبی وسیع{7}طیف مشخص می شوند. اولین پپتید ضد میکروبی کشف شده-به نام "سکروپین"-در سال 1980 توسط دانشمند سوئدی G. Boman و همکارانش شناسایی شد. این یک پپتید با فعالیت ضد میکروبی بود که توسط شفیره پروانه *Hyalophora cecropia* به دنبال تزریق *Enterobacter cloacae* و *Escherichia coli* تولید شد.
در سال‌های پس از 1980، پپتیدهای ضد میکروبی به‌طور متوالی از منابع وسیعی از جمله باکتری‌ها، قارچ‌ها، دوزیستان، حشرات، گیاهان عالی، پستانداران و انسان‌ها کشف و جداسازی شدند. از آنجایی که این پپتیدهای فعال دارای طیف وسیع- و فعالیت باکتری کشی بسیار کارآمد هستند، دامنه درمانی آنها به باکتری‌ها، قارچ‌ها، انگل‌ها و سلول‌های توموری گرم-منفی و گرم مثبت می‌رسد. همانطور که تحقیقات عمیق تر شده است، مشخص شده است که پپتیدهای ضد میکروبی خاصی نیز اثرات کشنده قوی علیه قارچ های خاص، تک یاخته ها، ویروس ها و سلول های سرطانی دارند.
در نوامبر 2013، یک تیم تحقیقاتی به رهبری ژانگ یون در موسسه جانورشناسی کونمینگ، آکادمی علوم چین، کشف کردند که پپتیدهای ضد میکروبی طبیعی دارای عملکردهای ایمنی انتخابی-فعال‌کننده و تعدیل‌کننده ایمنی هستند که پیشگیری و محافظت مؤثری در برابر سپسیس ارائه می‌دهند.
در سپتامبر 2022، تحقیقات نقش تعدیل‌کننده ایمنی میکروبیوتای لوزه‌ها را نشان داد و نشان داد که کمبود پپتیدهای ضد میکروبی لوزه‌ها می‌تواند باعث اختلال در تنظیم ایمنی شود. ایفات مربل، دانشمند اسرائیلی و تیمش کشف کردند که قطعات پپتیدی با عملکرد ضد میکروبی در طی فرآیند تخریب پروتئین پروتئازومی تولید می‌شوند و وجود یک "زرادخانه" ضد میکروبی طبیعی ناشناخته را در بدن انسان آشکار می‌کنند.
